ساعات شبانه روز در طب سنتی

24 ساعت دینداری و سلامتی  

از نظر مزاج به قول برخي از حكما در سه ساعت اول روز غلبه خون، و سه ساعت گرم بعدي غلبه صفرا سپس سودا و تا قبل از صبح غلبه بلغم است.

بهترين ساعات شبانه روز بين الطلوعين يعني از اذان صبح تا طلوع آفتاب است، نسيم صبحگاهي مي‌وزد كه بيداري در اين ساعات سبب سلامت است. ملائك نازل مي‌شوند، ارزاق تقسيم مي‌گردد، خواندن قرآن مستحب است و دعا اجابت مي‌شود. سحر خيزي در سلامت انسان تأثير بسزايي دارد و موجب تعادل مزاج مي‌شود بهترين ساعات تغذيه صبح زود و شب بعد از نماز عشاء است.

از ساعات 10 شب تا 2 بعد از نيمه شب (بجز ايام احياء) و شبهاي جمعه و شنبه، بخصوص براي مطالعه و درك حفظيات چندان مناسب نيست و علت آن را به تشعشعات كيهاني نسبت مي‌دهند. استراحت قبل يا بعد از ظهر( در روزهاي خنك) براي بيداري آخر شب و در حافظه اثر مثبت دارد.

بايد توجه داشت عالم با ذكر رب العالمين شروع مي‌شود و حكيم كريم هم براي ساعات به همان نسبت نمازها را واجب كرده است مثلاً از اذان صبح تا ظهر چهار ركعت نماز واجب شده است،‌همانطور براي عصر 4 ركعت، اول شب به ترتيب 3 و 4 ركعت؛ براي بقيه شب نمازهاي نافله پيشنهاد مي‌شود( نيمه شب ساعت يازده و ربع است)، اگر ما عصرها را بخوابيم روز را به غفلت و شب را به سستي تا دير وقت بيداري بكشيم، صبح را به تلاش و علم و حكمت مشغول نشويم و نمازها را سروقت به جاي نياوريم قطعاً در زندگي خويش عقب مانده‌ايم.

ساعاتي كه منسوب به ائمه معصومين عليهم‌السلام است:

بين الطلوعين (اذان صبح تا طلوع آفتاب) ـ مربوط به علي‌بن ابيطالب امير‌المومنين(ع) ، از طلوع خورشيد تا از بين رفتن شعاع منسوب به امام حسن(ع) ، از رفتن شعاع خورشيد تا ارتفاع نهار به امام حسين(ع) ، از ارتفاع نهار تا زوال شمس مربوط به امام سجاد(ع)، و از زوال شمس تا مقدار 4 ركعت نماز مربوط به امام باقر(ع) ، از 4 ركعت بعد از زوال تا نماز ظهر به نام امام صادق(ع)، از نماز ظهر تا 4 ركعت قبل از عصر منسوب به امام موسي‌كاظم(ع) ، از 4 ركعت بعد از ظهر تا نماز عصر مربوط به امام رضا(ع) ، از نماز عصر تا 2 ساعت بعد منسوب به امام جواد(ع) ، از 2 ساعت بعد از نماز عصر تا پيش از زرد شدن آفتاب به امام‌‌هادي(ع) ، و از زرد شدن آفتاب تا زرد شدن كامل آن به نام امام عسكري(ع) و از زرد شدن آفتاب تا غروب منسوب به امام عصر(عج) است.

غير از بين الطلوعين سه ساعت از وقت چاشت تا ظهر و سه ساعت شب كه ثلث آخر آن است بهترين ساعات مي‌باشد .

تدبیر بدن به فصل پائیز در طب سنتی

باید و نباید های فصل پائیز

در اول فصل پائيز كه بواسطه برودت هوا بلغم كمي باقي مانده و صفرا از طغيان افتاده سودا غالب مي‌شود و به واسطه خنكي شبها و افزايش صفرا وارد خون مي‌شود.

 در اين فصل املاح وارد شده به بدن به صورت رسوب(سودا) قليائي كه شور و تلخ است در مي‌آيد و ترشي خون كم مي‌شود. مصرف مسهل براي دفع مواد زائد خون ضرورت پيدا مي‌كند و به جهت حفظ تعادل خون و جبران كمبود ترشي آن خوردن شيريني‌ جات لازم است.

ضرورت مصرف شير و تركيبات ويتامين ب در تجمع صفرا بيشتر است. با خوردن خيار چنبر و خربزه‌هاي شهري كه حامل اشعه هستند و چون مسامات ( منافذ) بدن بسته است اشعه ماوراء بنفش كمتر به بدن مي‌رسد، بدن مستعد تب و لرز مي‌شود و بر عكس غذاي لطيف و گوشت حيوان مفيد است. نيمه پائيز كه اعصاب بدن و گياهان در حال آرامش هستند خوردن چربي و تحريك بدن با غذاهاي چرب آن را از مصونيت برخوردار مي‌كند و از تأثير برودت هوا با گرمي بدن تا حدي جلوگيري مي‌نمايد.

بطور كلي خوردن ميوه‌هاي ترش قبل از غذا و شيرين بعد از غذا مفيد است. خوردن آب زياد اعصاب را سست مي‌كند و مواد خواب‌آور هم مثل تره تيزك و كرفس برضعف مي‌افزايد. آشاميدن آب گرم در صبح ضربان قلب را زياد مي‌كند و اعصاب را تقويت مي‌نمايد و جريان خون را كم مي‌كند. احشاء را نرم و اشتها را زياد و هضم را آسان مي‌نمايد اين عمل در آخر پائيز تجويز‌مي‌شود.